شما اینجا هستید
یادداشت » یادداشت منتشره‌ی ابوالفضل پسندیده در روزنامه لارپوبلیکا (سفیر جمهوری اسلامی ایران در مونته ویدئو/ اروگوئه)

برنامه جامع اقدام مشترک (توافق هسته ای ایران):
دستاورد شگرف دیپلماسی چند جانبه در مواجهه با یکجانبه گرایی
۱۴ جولای ۲۰۱۵ روزی به یاد ماندنی برای تاریخ دیپلماسی بود. در این روز پس از ۱۲ سال مذاکره متناوب و ۲۲ ماه مذاکره فشرده، برنامه جامع اقدام مشترک (توافق هسته ای) مورد توافق ایران و ۱+۵ (آمریکا، فرانسه، بریتانیا، روسیه، چین و آلمان) قرار گرفت. متعاقباً این توافق در ۲۰ جولای ۲۰۱۵ به عنوان ضمیمه قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت ملل متحد با اجماع به تصویب رسید. برجام نمونه کم نظیر کارایی دیپلماسی در حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات بود، با این وجود، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده در ۸ می ۲۰۱۸ با نقض قطعنامه الزام آور ۲۲۳۱ اقدام به خروج غیر قانونی از برجام نمود. آن هم در حالی که بر پایه گزارش های آژانس بین المللی انرژی اتمی، جمهوری اسلامی ایران به همه تعهداتش در چارچوب توافق یاد شده به صورت کامل عمل می نمود.
با توجه به جایگاه برجام در حوزه دیپلماسی و حقوق بین الملل، در این نوشتار اهمیت برجام، عواقب نقض یکجانبه آن و اقدامات ایران برای نجات این توافق را تبیین خواهم کرد:
• اهمیت برجام
– ارتقاء نقش و جایگاه دیپلماسی در حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات؛
– قرار گرفتن فعالیت هسته ای ایران تحت قوی ترین نظام راستی آزمایی و نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی، آن هم در حالی که در خاورمیانه و آسیا کشورهایی وجود دارند که حتی از پذیرش ان پی تی اجتناب نموده و برخوردار از سلاح هسته ای می باشند.
– تأیید پایبندی کامل ایران به تعهداتش در چارچوب برجام از سوی آژانس طی ۱۵ گزارش منتشره از سوی نهاد یاد شده تا ژوئن ۲۰۱۹؛
– اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی از سوی ایران (ایران از سال ۱۹۵۸ عضو آژانس می باشد و از سال ۱۹۷۰ به ان پی تی پیوسته است)؛
• عواقب خروج یکجانبه از برجام و نقض قطعنامه ۲۲۳۱
– مخدوش شدن اعتبار و جایگاه سازمان ملل متحد و شورای امنیت؛
– فروپاشی مشروعیت فنی آژانس بین المللی انرژی اتمی؛
– تضعیف ساختارهای دیپلماسی چندجانبه و حقوق بین الملل؛
– شیوع عدم اعتماد کشورها به توافقات و تعهدات یکدیگر در نظام بین الملل؛
– تنزل موقعیت دیپلماسی برد-برد در حل و فصل اختلافات؛
– برتری یکجانبه گرایی یاغی گرایانه در نظام بین الملل؛
• اقدامات ایران برای نجات برجام (پس از ۸ می ۲۰۱۸)
– در چارچوب بند ۲۶ برجام، ایران می توانست در واکنش به نقض یکجانبه توافق هسته ای، بلافاصله اقدام به توقف کلی و جزئی اجرای تعهدات خود بنماید. با این حال تهران با خویشتنداری و دادن فرصت دوباره به دیپلماسی از اجرای فوری این حق خود صرف نظر نمود؛
– فعال نمودن بند ۳۶ برجام از سوی ایران برای بهره گیری از ساز و کار کمیسیون مشترک حل اختلافات برجام برای مقابله با نقض یک طرفه توافق؛
– ادامه اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی؛
– تداوم همکاری های گسترده و شفاف با آژانس به نحوی که نهاد یاد شده در آخرین گزارش خود (۳ مارس ۲۰۲۰) تصریح نموده که به “راستی آزمایی عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده در تأسیسات هسته ای و مکان های خارج از تأسیسات هسته ای در ایران ادامه می دهد.”
چنانچه از توضیحات فوق بر می آید، جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک کنشگر منطقی و قابل اعتماد در نظام بین اللمل، علیرغم بر هم خوردن توازن میان تعهدات و منافعش در برجام، همچنان به حضور مسئولانه در این توافق ادامه داده و از سایر کشورها نیز می خواهد که در چارچوب احترام به منشور ملل متحد، حقوق بین الملل و چند جانبه گرایی به اجرای کامل تعهدات خود ذیل برجام بازگشته و اطمینان داشته باشند که رفتار محترمانه با مردم ایران، پاسخی شایسته و متقابل در پی خواهد داشت. چرا که ایرانیان با برخورداری از فرهنگ و تمدن دیرینه هرگز تسلیم ارعاب، زور و بی عدالتی نخواهند شد.

ابوالفضل پسندیده، سفیر جمهوری اسلامی ایران در مونته ویدئو/ اروگوئه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

عصر سبزوار | رسانه ی مردمی