رفتن به بالا

بزرگترین مجموعه خبری غرب خراسان

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • شنبه ۵ مهر ۱۳۹۹
  • السبت ۸ صفر ۱۴۴۲
  • 2020 Saturday 26 September
  • پنج شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۱
  • کد خبر : 24466
  • مشاهده : 88 بازدید
  • گزارش
  • چاپ خبر : کمرهای خم شده در سطل های زباله، برای غم نان، بیخیال کرونا
سهم زباله گردها از ثروت ملی، تقریبا هیچ!

کمرهای خم شده در سطل های زباله، برای غم نان، بیخیال کرونا

همه ما با علم بر تعدد مشکلات اقتصادی و معیشتی بارها شاهد این صحنه بوده ایم که افرادی سهم روزی خود از روزگار را با خم شدن در سطل زباله طلب می کنند و دریغ از این همه میراث ارزشمند نهفته در این مرز و بوم که فرزندانش برای تکه ای نان باید چه مصیبت […]

همه ما با علم بر تعدد مشکلات اقتصادی و معیشتی بارها شاهد این صحنه بوده ایم که افرادی سهم روزی خود از روزگار را با خم شدن در سطل زباله طلب می کنند و دریغ از این همه میراث ارزشمند نهفته در این مرز و بوم که فرزندانش برای تکه ای نان باید چه مصیبت ها که ببینند و چه ناملایماتی را از سر بگذارنند.

به گزارش عصر سبزوار به نقل از مجله اینترنتی اسرار نامه، پدیده زباله گردی در نقاط مختلف ایران عزیز ما سالهاست که بروز و ظهور یافته و قسمت زیادی از مردان، زنان و حتی کودکان را به خود مشغول کرده است. با وجود دخیل بودن عوامل مختلف در به وجود آمدن این معضل از قبیل فقر اقتصادی، بی خانمانی، اعتیاد و… نمی توان از ضعف نظارت ها و نبود برنامه های هدفمند و موثر از سوی نهاد های متولی غافل شد، زیرا اینگونه معضلات که ریشه در مسائل عمدتاً اقتصادی دارد، نیازمند ساز و کارهای ویژه مالی، حمایتی و اقتصادی است تا دست کم بتواند گوشه ای از این موضوع را حل کند. از این رو به نظر میرسد که تا زمانی که فقر فراگیر از بین نرود، پرونده این ناهنجاری بسته نمی شود .

در یکی از روزهای گرم مرداد ماه صحنه ای ناخوشایند و البته دردناک نگاهم را به سمت خود جلب کرد. پیرمردی که با جثه لاغر اندام، گونی بر دوش دارد، از ظاهر گونی مشخص است به غیر از مقداری قوطی و کارتن چیز با ارزش دیگری در آن وجود ندارد. او بدون توجه به نگاه های عابرین پیاده و آنچه که در اطراف می گذرد جسم نحیف خود را تا نصفه در مخزن زباله خم کرده است.

هوا به شدت گرم است و این حرارت باعث برخاستن گاز نامطبوعی از زباله در هوا شده که عابرین پیاده برای فرار از این بوی نامطبوع سعی می کنند حتی الامکان از سمت دیگر خیابان برای ادامه مسیر خود استفاده کنند. حال در نظر بگیرید که این زباله گرد پیر چطور خود را به داخل باکس زباله خم کرده و بدون ماسک و دستکش مشغول زیر رو کردن زباله ها است. نزدیک تر می روم بوی تعفن بر انگیز از مخزن زباله غیر قابل تحمل است. با خواهش از او خواستم تا دست از کار خود بردارد و چند قدم این طرف تر بیاید او نیز با لبخندی درخواست مرا قبول کرد.

کوله را بر روی شانه هایش جابه جا نمود و عصای خود را که به مخزن زباله تکیه داده بود به دست گرفت و به پیاده رو آمد. اسمش علی است و هشتاد سال سن دارد و می گوید: به خاطر شرایط بد مالی و مستاجری مجبور به جمع آوری ضایعات است و بنا به اقتضای سنی تنها شغلی است که می تواند برای امرار معاش داشته باشد. عمو علی اشک هایش را که بر پهنای صورتش نقش بسته با دستانش پاک می کند و توضیح می دهد: سالهاست که با این دستان بر روی زمین بیل زده و کارگری کرده ام اما حالا برای لقمه ای نان باید تا کمر در سطل های زباله خم شوم.

به لحاظ شرایط بهداشتی بسیار نامطلوبی که این پیرمرد زحمتکش دارد مقداری از کرونا و عواقب آن برایش می گویم و از او خواستم تا بدون ماسک و دستکش دست به داخل زباله ها نبرد. عمو علی لبخندی بر گوشه لب می زند و می گوید دخترم مواظب هستم تا الان که مشکلی پیش نیامده اما این را بگویم که از دل و چشم سیرمان نیست که زباله جمع می کنیم. همه کسانی که زباله گردی می کنند، گرفتارند و غم نان دارند. مهم این است که آخر شب دست خالی بر نگردیم.

چند قدم آن طرف تر مجدد این صحنه برایم تکرار می شود. جوانی که کلاه یکبار مصرف آبی رنگی به سر دارد، بدون توجه به اطراف خود سر به داخل باکس زباله فرو برده است. چند کیسه در کنارش دیده می شود که در یکی کارتن و مقوا و در دیگری قوطی و دیگر ضایعات است. بدون آنکه توجهی به من یا دیگر عابرین داشته باشد، مشغول بهم زدن زباله هاست.

نزدیک میشوم و سر صحبت را با او باز می کنم او می گوید: تا دو سال قبل در تهران در مبل فروشی کار می کردم ولی چون معتاد بودم و حقوقم کفاف مصرف موادم را نمیداد دست از کار کشیدم و بعد از آن بود که به جمع آوری ضایعات مشغول شدم.

به گفته او اکثر زباله گردها اعتیاد دارند. آدم سالم که این کارها را انجام نمی دهد.

وی که تمام فکر و ذکرش جمع آوری ضایعات و فروش آن برای تهیه مواد مخدر است، می گوید اوج کار کردن زباله گردها شب هنگام است، اکثر زباله گردها شب ها بیدار هستند و حتی در طول روز نیز چند ساعت بیشتر نمی خوابند.

تا چند سال قبل تعداد زباله گردها کم بود اما الان هر گوشه شهر را نگاه می کنی زباله گرد می بینی. برای همین چون دست خیلی زیاد شده ما هم مجبوریم کم بخوابیم که دستمان خالی نماند.

او با ناراحتی می گوید چون دیشب تا صبح را بیدار بوده ام، الان خیلی خسته ام و نمی توانم کار کنم. وضعیت فرد معتاد همین است یعنی بدتر از این هم می شود.

او را در حالیکه عرق صورتش را با دستانش می گیرد، ادامه می دهد: از کرونا نمی ترسم، به آن فکر نمی کنم، کرونا که بدتر از اعتیاد نیست. نهایت کار همه بالاخره مرگ است. هرکس به یک راه خواهد رفت. وضعیت ما هم از الان مشخص است یا با خماری مواد از بین خواهیم رفت یا با ویروس کرونا….

مسافت طولانی را از مرکز به سمت جنوب شهر پیاده روی کردم. تقریباً به نقطه ای رسیده ام که کاملا خلوت است، به همین دلیل برای فرار از گرما به سایه درختان پناه بردم. این نقطه حد فاصل میدان هدایت و هفت تیر است. در این فاصله جوانی کم سن و سال که چندین کیسه به دستانش است توجهم را به سمت خود جلب می کند. پشت سرش راه می افتم. در طول مسافت با دیدن زباله های تلمبار شده بار خود را بر زمین گذاشته و توقف کوتاهی دارد و با پای خود زباله را جابه جا و زمانی که چیزی نمی یابد، مجدد به راه می افتد. به چهره اش نشانی از اعتیاد نیست، مشخص است، بالاجبار روی به این شغل آورده است.

در یک فرصت که برای خوردن آب کنار آبخوری می ایستد، جلو رفته و با کسب اجازه با او گفتگو می کنم. او که از شغلش احساس خجالت دارد، می گوید: چندین سال قبل زمانی که فکرم هنوز در پی بازی های بچگانه بود به خاطر مادر بیمارم که مجبور بود برای سیر کردن شکم من و دو خواهرم در بیرون از منزل کار کند، ترک تحصیل کردم و چون سن و سالم کم بود برای کار به هر کجا مراجعه می کردم هیچ کس حاضر نشد دست مرا بگیرد. در همان زمان افرادی را دیدم که ضایعات جمع می کردند و من هم که دنبال کار بودم به زباله گردی روی آوردم، هر چند شغل بسیار کثیفی است ولی همین که منت کسی را نمی کشی خدا را شکر می کنم. از آخرین تصمیمی که آن روز در ۱۵ سالگی گرفتم تا به امروز ۴ سال می گذرد، با اینکه نگاه مردم به شدت مرا رنج می دهد و از حرف هایشان دلم درد می گیرد، اما زمانی که چهره مادرم را که همیشه دغدغه مشکلات و امرارمعاش ما را دارد، یادم می آید همه این رنج ها را فراموش می کنم.

او گفت: برای افرادی مثل من که نه تحصیلات دارند و نه تخصص، کار نیست و امیدی هم به دولت نداریم. از روی بدبختی و بیچارگی به این کار کشیده شده ایم. از صبح تا شب در این خیابان ها سر به داخل سطل زباله دارم تا ضایعات جمع آوری کنم. شرایط بسیار سخت است با این گرانی ها و اجاره خانه ها وضعیت اقتصادی برای افراد نیازمند که راه به جایی ندارند، همچنان بد می گذرد. حال در نظر بگیرید اگر در این شرایط کرونا هم بگیریم، نمی دانم چه بر سر ما می آید. هیچ کس دوست ندارد نان خانه اش را در بین آشغال ها جستجو کند، بوی گند این زباله ها را ببین ثانیه ای نمی توانی این لحظه را تحمل کنی اما چاره چیست؟

حالا که هوا تاریک شده و به ساعت ۲۲ نزدیک می شویم. از این ساعت به بعد کار زباله گردها هم جدی تر شروع می شود و بیشتر آنها تا نزدیکی های صبح کار می کنند. چه روزگار سختی را می گذرانند.

کم کم سر و کله تعداد بیشتری از زباله گردها در خیابان های شهر پیدا می شود. تعداد پنج زباله گرد اقدام به خالی کردن باکس زباله می کنند، تا راحت تر آشغال ها را زیر و رو کنند. انبوهی از زباله در کف زمین پخش می شود. این جمع پنج نفره از ورود دیگر زباله گردها که قصد دارند در کنار دست آنها بنشینند و زباله جمع آوری کنند، ممانعت کرده و با صدای بلند آنها را فراری می دهند.

تعدادی از زنان زباله گرد با دیدن این صحنه عقب نشینی کرده و راه خود را به سمت دیگر مخزن های زباله ادامه می دهند. از چهره آنها مشخص است که مصرف کننده مواد هستند.

یکی از این زنان زباله گرد که نای راه رفتن ندارد و چادر خود را به زور بر سرنگه داشته. چند کیسه را در داخل پلاستیکی قرار داده و در کنار باکس زباله می ایستد. بیحال و خسته است اما به محض دیدنم می گوید “ها” کار داری. بطری آب معدنی را به او تعارف می کنم و او هم بعد از خوردن آب قوطی آن را به داخل کیسه اش می اندازد و با خنده می گوید خدا کند دستت سبک باشد تا امشب ضایعات بیشتری جمع آوری کنم.

از سختی های زندگی برایم می گوید که به خاطر اعتیاد، شوهرش او را ترک کرده و سالهاست که در نکبتی زندگی می کند و از راه زباله گردی روزگار می گذراند. زندگی برایم بی معنی است. یک مشت آشغال بر میدارد و به وسط خیابان پرتاب می کند و می گوید تف به این روزگار. هیچ وقت فکر نمیکردم که زباله گرد شوم و با بوی بد زباله بخوابم. دیشب از شدت خستگی، نیمه های شب در کنار زباله های که جمع آوری کردم یک لحظه خوابم برد تا به خود آمدم متوجه شدم زباله هایم را دزدیده اند. بیحالی الانم به این خاطر است که پولی برای خرید مواد نداشتم.

او می گوید: تمام زنانی که زباله گردی می کنند معتاد هستند و بی خانمان، آدم سالم که زباله گردی نمی کند….

در پرسه های شبانه خود در خیابان های مرکزی شهر، صحنه ای نظرم را به خود جلب کرد. خودرو سمندی در کنار باکس زباله ای ایستاد. چند نفر از آن پیاده و مشغول جمع کردن زباله شدند. راننده در داخل خودرو نشسته بود. در کمتر از ده دقیقه کیسه پر از ضایعات شد. یکی از این افراد چند کیسه از صندوق عقب سمند برداشت و با نشان دادن دیگر باکس های زباله که فاصله ای با آنها نداشت از دوستانش خواست تا به آنجا بروند.

تا قبل از این فکر میکردم که افراد نیازمند برای گذران امورات زندگی و مشکلات اقتصادی و معیشتی اقدام به زباله گردی می کنند، اما با دیدن این صحنه متوجه شدم که زباله گردی برای برخی افراد تبدیل به شغلی درآمدزا شده است. یاد یکی از سریال های صدا و سیما افتادم که فردی سودجو کودکان کار را برای گدایی دور خود جمع کرده بود و درامد خوبی بهم زده بود حال زباله گردی نیز شده کار پردرامد برای بعضی که با اجیر کردن چند انسان بی گناه که اسیر بی رحمی زندگی شده اند صورت می گیرد .

این قضیه نشان داد که جدا از ضرورت حل فوری مشکلات زباله گردها که از سر بیچارگی و درماندگی به این کار روی می آورند، شناسایی و حل ریشه ای این معضل نیز ضرورتی انکار ناپذیر است. زیرا گروه هایی که ممکن است از دل ان تبهکاری و ناهنجاری های دیگر رقم خورد .

برای بررسی مسئولیت و چگونگی حل این معضل صحبتی با چند اداره متولی داشتیم سازمان پسماند شهرداری، شورای اسلامی و نهاد حمایتی کمیته امداد و یکی از فعالان اجتماعی در این موضوع صحبت هایی داشتند که قابل بررسی است و اگر هماهنگی بین بخشی در این خصوص داشته باشد مطمئنا راه حل خوبی برای این ناهنجاری اجتماعی پیدا خواهد شد .

سنگ اندازی بزرگ در سال ۹۳ برای ساماندهی زباله گردها

مدیر عامل سازمان مدیریت پسماند سبزوار در این باره گفت: جریان زباله گردی و افزایش تعداد زباله گردها  برآیند وضعیت اقتصادی  و معیشتی مردم است. این جریان در بیشتر شهرهای کشور حاکم شده  و بیشتر افراد نیازمند به این سمت سوق پیدا کرده اند چرا که این روش از نظر آنها ساده ترین راه برای امرار معاش و  کسب  درآمد تلقی می شود.

مجید معنوی زاده  افزود: سال گذشته سازمان پسماند با همکاری سازمان های مردم نهاد طرحی مطالعاتی در زمینه شناسایی زباله گردهای سبزوار انجام داد. این طرح در دو مرحله اجرا شد و هدف آن بررسی آمار تعداد زباله گردها و آنالیز  وضعیت خانوادگی، نحوه فعالیت، شغل، درآمد  و وضعیت  سابق  این افراد بود که در برداشت اولیه تعداد حدود ۵۰۰ نفر  و در مرحله دوم این طرح که در نیمه دوم  سال انجام شد تعداد زباله گردها به حدود  ۳ هزار نفر افزایش یافت که این افزایش آمار نشان دهنده شرایط اقتصادی و معیشتی بسیار نامساعد مردم است.

وی افزود: ساماندهی زباله گردها مربوط به شهرداری نیست بلکه همه دستگاه ها از جمله فرمانداری؛ نهادهای حمایتی، اتاق اصناف و صنعت معدن و … در این امر دخیل هستند.

او با کذب خواندن این ادعا که زباله گردها با تفکیک زباله ها باری را از دوش شهرداری برداشته اند  اظهار کرد: زباله گردها اقدام به ریخت و پاش کردن زباله ها در سطح شهر می کنند که این کار نه تنها کار نیروهای پسماند را چندین برابر کرده  بلکه  چهره ناخوشایندی را نیز در سطح شهر ایجاد می کند که این جریان  برای ما مصیبت ساز شده است.

وی به فعالیت ۷۵ مرکز خرید ضایعات در سبزوار اشاره کرد و گفت: متاسفانه تعدد مراکز خرید ضایعات در محیط شهری و در دسترس بودن این مراکز سبب شده تا تعداد زباله گردها روز به روز در سطح شهر بیشتر شود.

مدیر عامل سازمان مدیریت پسماند شهرداری سبزوار ادامه داد: فعالیت مراکز خرید ضایعات طبق قانون باید در خارج از حوزه شهری و مسکونی باشد اما درآمد ناشی از زباله گردی سبب شده تا در نقاط مسکونی مراکز خرید ضایعات فعال شود. هر گونه صدور مجوز برابر با استعلام از شهرداری است که اتاق اصناف برای صدور این مجوزها هیچ استعلامی را از شهرداری اخذ نکرده است. فعالیت این مراکز در زیر گروه کاروانسرا داران است. این اماکن به جای اینکه مرکز خرید و فروش غله باشند به خرید ضایعات مشغول شده اند.

وی  گفت:  پروسه  پسماند و تفکیک آن در حوزه اختیارات شهرداری است. بنابراین با یک همفکری با دیگر  نهادها چون فرمانداری و اتاق اصناف ابتدا باید از صدور مجوز مراکز خرید ضایعات در داخل شهر جلوگیری شود و تعداد مراکز موجود خرید ضایعات نیز به حداقل برسد.

معنوی زاده تصریح کرد: با یک اقدام بین بخشی می توان اتفاقات خوبی را در حوزه پسماند ایجاد کرد. اگر اتاق اصناف پای کار باشد تا فقط چند مرکز خرید ضایعات در خارج از حوزه شهری راه اندازی و مدیریت آن نیز به شهرداری واگذار شود. بدین ترتیب کاروانسراها ملزم می شوند فقط در حوزه کاری خود فعالیت داشته باشند.

مدیر عامل سازمان مدیریت پسماند شهرداری سبزوار با بیان اینکه درصد قابل توجهی از زباله گردها دارای مشکل اعتیاد هستند گفت: بخشی از کار پسماند جمع آوری ضایعات است اما مهمترین موضوع بحث ورود افرادی است که اعتیاد دارند و زباله گردی را به عنوان یک شغل نگاه می کنند. متاسفانه ورود  خانم ها به چرخه زباله گردی به شدت افزایش یافته که این امر قطعا مشکلاتی را ایجاد می کند که جبران ناپذیر است.

معنوی زاده با اشاره به استفاده از توان بخش خصوصی برای ساماندهی زباله گردها اظهار کرد: بخش خصوصی نیاز به اهرم های قانونی  دارد تا ساز و کاری مناسب برای ساماندهی و حمایت از زباله گردها را اجرا کند و خرید زباله خشک را تعریف نماید، اما تمام این جریانات نیازمند کمک تمامی دستگاه ها است.

وی گفت: در مقطعی از زمان در سال ۹۳ سازمان پسماند برای ساماندهی زباله گردها ورود پیدا کرد اما به نقطه ای رسیدیم که از برخی از دستگاه های اجرائی از ما خواستند تا در ازای حذف زباله گردها برای آنها کار تعریف کنیم  که اعلام کردیم سازمان پسماند وظیفه جمع آوری و ساماندهی نظافت شهری را دارد ما اداره ایجاد شغل نیستیم که همان زمان پیشنهاد سازمان پسماند مبنی بر ساماندهی زباله گردها را پس گرفتیم چون سنگی را جلو پای ما گذاشتند که عملا انجام شدنش غیر ممکن بود.

معنوی زاده اظهار کرد: ساماندهی زباله گردها عملا متولی خاصی ندارد دستگاه ها از شهرداری انتظار مدیریت کار را دارند در صورتی که شهرداری فقط یک نهاد است و یک تنه نمی تواند این مشکل را حل کند.

وی ادامه داد: متاسفانه در اوضاعی که ویروس کرونا شیوع گسترده ای پیدا کرده و روز به روز بر مبتلایان و قربانیان آن اضافه می شود و همه دستگاه های اجرائی در قالب ستاد مبارزه با کرونا درگیر موضوع هستند اما هیچ کس نظارتی بر نحوه فعالیت ۳ هزار زباله گرد  در این شهر ندارد. زباله هر شکلی که به خود بگیرد در نهایت آلوده است. گاز حاصل از تخمیر زباله انتقال دهنده ویروس کرونا است این افراد درد نان دارند و ممکن است ناخواسته درگیر بیماری شوند و یک جامعه را نیز مبتلا سازند.

او افزود: از متولیان امر تقاضای کمک به شهر و شهروندان را دارم این قشر آسیب دیده از جامعه نیازمند کمک هستند این افراد نیازمندند. هیچ کس دوست ندارد سر در باکس متعفن زباله کند، اما به ناچار به سمت این کار سوق داده شده اند، کمک کنید تا این جریان مدیریت شود.

برای حل زباله گردی باید مدیریت شهرستان تعیین تکلیف کند

رئیس کمیسیون فرهنگی، اجتماعی شورای اسلامی شهر نیز گفت: زباله گردی به عنوان یک معضل اجتماعی بسیار ناخوشیاند  رواج پیدا کرده است این موضوع واقعیت امروز جامعه است ونمی توان آن را کتمان کرد پس باید فکری برای این معضل اجتماعی شود. اینکه کدام  اداره یا نهاد باید متولی موضوع زباله گردها باشد باید گفت: زمانی که  مشکلی تبدیل به معضل شهری شود پای همه دستگاه ها و نهادهای اجرائی درگیر است و بایستی برای آن  فکر اساسی شود.

مهدی مقصودی افزود: موضوع افزایش تعداد زباله گردها و مشکلاتی که این قشر دارند امروز به یک معضل اجتماعی تبدیل شده و مسئولیت ساماندهی زباله گردها بخشی به دستگاههای حمایتی ،بخشی به شهرداری و بخشی نیز به نیروی انتظامی، اتاق اصناف، مرکز بهداشت و فرمانداری بر می گردد.

وی اظهار کرد: در وضعیت فعلی که همه برای کرونا کار می کنند هیچ نهادی به این قشر نیازمند توجه ندارد مگر می شود برای جامعه برنامه داشت اما بخش عظیمی از جمعیت ۳ هزار نفری زباله گردها را در این برنامه ها نادیده گرفت در صورتی که این افراد به لحاظ اینکه با زباله سروکاردارند باید مورد توجه جدی قرار گیرند چون هم در معرض خطر بیشتر و هم عامل انتقال و گسترش  بیماری هستند.

مقصودی با بیان اینکه زباله گردها نیاز به ساماندهی دارند تاکید کرد: قطعا در این موضوع فقط شهرداری وظیفه ندارد و تمامی دستگاه ها با مدیریت فرمانداری باید به این قضیه ورود پیدا کنند.

او افزود: تعداد ۷۵ مرکز جمع آوری ضایعات در سطح شهرفعال است که عملا طبق قانون باید در خارج از حوزه شهری دایر شوند اما متاسفانه این مراکز در نقاط مسکونی قرار گرفته اند که طبق این دستور العمل با مدیریت فرمانداری باید نسبت به تعیین تکلیف شدن این مراکز اقدام گردد چرا که در بحث انتقال ویروس کرونا میتواند منشاء آلودگی باشند.

رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر گفت: طبق کمیسیون بند ۲۰ قانون، شهرداری موظف به پلمب آن دسته از مراکز خرید ضایعات است که وارد حوزه شهری شده اند که متاسفانه نادیده گرفته شده است. مردم اگر آشنا به حقوق خود باشند قطعا از بروز این بی برنامگی ها جلوگیری به عمل می آید.

مقصودی ادامه داد: کمیسیون فرهنگی اجتماعی با نگاه به معضل زباله گردی به عنوان یک پدیده اجتماعی طرحی را در کمیسیون فرهنگی شورا مطرح کرد که در صورت مصوب شدن در صحن علنی نسبت به آنالیز کردن تعداد زباله گردها و بعد ساماندهی آنها و معرفی به مراکز حمایتی اقدام خواهد شد. هدف حل این معضل و پای کار آمدن تمامی دستگاه ها است نه صرف شهرداری، زباله گردی یک معضل چند بعدی است و از زوایای مختلف باید مورد بررسی قرار گیرد.

همه نیازمندان مشمول طرح حمایتی امداد می شوند

رئیس کمیته امداد امام خمینی (ره) سبزوار نیز در این خصوص گفت: شرایط اقتصادی جامعه سبب شده تا بخشی از افراد نیازمند برای تامین امرار معاش خود به سمت پدیده ناخوشایند زباله گردی سوق داده شوند. کمیته امداد با استفاده از مددکاران خود به عنوان یکی از دستگاه حمایتی افراد نیازمند را شناسایی و نسبت به تحت پوشش قرار دادن این افراد اقدام می کند.

محمد داورزنی افزود: متاسفانه حدود ۵۰ درصد از افرادی که به عنوان متکدی و زباله گرد در سطح شهر فعالیت دارند از مددجویان تحت پوشش امداد هستند. این افراد به علت هایی چون شرایط معیشتی،  کافی نبودن کمک های امداد و یا بحث اعتیادی که دارند تحت هر شرایطی این کار را ادامه می دهند که این دستگاه به محض مطلع شدن از این موضوع نسبت به فراخوان آنها اقدام کرده تا مانع ادامه فعالیت آنها شود.

وی اظهار کرد: ساماندهی زباله گردها عملا در راستای کار کمیته امداد نیست اما هر کسی که نیازمند باشد و شرایط تحت پوششی امداد را داشته باشد در قالب امداد قرار می گیرد حتی افرادی که شرایط حمایتی ندارند بویژه در این اوضاع کرونا به مدت زمان شش ماه از خدمات کمیته امداد استفاده می کنند.

رئیس کمیته امداد امام خمینی (ره) سبزوار به فعالیت ۱۴ مرکز نیکوکاری در این شهر اشاره کرد و ادامه داد:  فلسفه این مراکز کمک به نیازمندان است. تمامی افراد نیازمند حتی اگر تحت پوشش دستگاه های حمایتی و موسسات خیریه نیز باشند می توانند از بنیه کمکی این مراکز بهره مند شوند.

داورزنی گفت: مراکز نیکوکاری مردمی و به صورت خودگردان فارغ از بودجه دولتی اداره می شوند. کمیته امداد فقط  نظارت بر شفافیت کار این مراکز دارد.

بهزیستی تنها یکی از دستگاه های خدمت رسان به نیازمندان است اما انتظارات از آن بالاست

مرضیه کسرایی رئیس اداره بهزیستی سبزوار نیز دباره وضعیت زباله گردها گفت: در شرایط کرونا حال مردم خوب نیست و جامعه هدف بهزیستی نیز شرایط بسیار سختی را می گذرانند . قابل قبول نیست که مشکلات تمامی افراد آسیب دیده را بهزیستی حل کند، هر آسیبی که در جامعه دیده می شود نگاه اول به سمت بهزیستی است اما این نهاد یکی از دستگاه های ارائه دهنده خدمت به نیازمندان است.

وی اظهار کرد: جامعه هدف بهزیستی بسیار گسترده اما با اعتباراتمان محدود است، با این حال بهزیستی سبزوار افراد را نه به عنوان زباله گرد بلکه به عنوان افراد نیازمند که البته شرایط حمایتی نیز نداشته اند به صورت غیر مستمر به مدت ۶ ماه لغایت یکسال تحت پوشش خود قرار می دهد . اگر مواردی باشد که شرایط حمایتی داشته باشند، مسلماً بهزیستی اقدامات تحت پوشش قرار دادن این افراد را بر عهده خواهد گرفت.

کسرائی تاکید کرد: کمکهای سازمان بهزیستی محدود است اما این آمادگی وجود دارد که با توجه به وضعیت بغرنج اقتصادی و فشاری که بر خانواده ها وارد می شود افراد زباله گرد را که معمولا درگیر اعتیاد هم هستند در وهله نخست اقدامات بهبودی آنها را از طریق کمپهای ترک اعتیاد فراهم کند و بعد نیز تحت پوشش خود بگیرد.

زباله گردهای معتاد را نباد طرد کرد

“ابوالفضل لعل بهادر” یکی از فعالان اجتماعی سبزوار است که طی سه سال گذشته تاکنون تعداد ۲ هزار نفر زباله گرد را در سطح شهر شناسایی کرده و از طریق فضای مجازی نسبت به جذب کمک های خیرین برای زباله گردها اقدام کرده  است.

وی با بیان اینکه برای گروهی که غم نان دارند هیچ فرهنگ سازی نمی توان انجام داد، اظهار داشت: زباله گردها به هر دلیل اگرمشکل دارند و درگیر مصرف مواد هستند نباید به خاطر اعتیادشان و نحوه کار کردنشان نادیده گرفته شوند. این افراد به هر دلیل شغلی را انتخاب کرده اند که خوشایند جامعه نیست اما از اجبار به این کار روی آورده اند.

او گفت: دغدغه ما فقط کار انسانی است آن هم برای افرادی که اجتماع نظر مثبتی به آنها ندارد . به هر اندازه کمک های مردمی باشد ما نیز برابر با آن سبد غذایی تهیه و در اختیار زباله گردها قرار می دهیم همچنین در طول ماه چندین نوبت غذای گرم در بین این افراد توزیع می شود.

معاون سیاسی نداریم / زباله گردی طرح موضوع نشده است

در ادامه این گزارش با مراجعه به فرمانداری سبزوار متوجه شدیم که تاکنون موضوع زباله گردی در هیچ کارگروهی مورد بررسی قرار نگرفته است. موضوع زباله گردی در حوزه فعالیت های معاونت سیاسی اجتماعی تعریف می شود که فرماندار سبزوار بعد از گذشت سه ماه از رفتن معاون قبلی، هنوز معاون سیاسی اجتماعی دیگری برای خود معرفی نکرده است.

تا تعیین شدن وضع معاونت سیاسی، اجتماعی فرمانداری سبزوار، پیگیری برخی جلسات این حوزه به معاونت برنامه ریزی و امور اقتصادی فرمانداری محول شده که دکتر فیض آبادی  نیز در نهایت به خبرنگار ما اعلام کرد بررسی موضوع در کارگروه های مرتبط یا از طریق نشست های مشترک امکانپذیر و ضروری است و بعد از معرفی شدن معاون سیاسی قطعا این بحث قابل طرح و پیگیری خواهد بود.

همچنین معاون عمرانی فرماندار، نظر گزارشگر اسرارنامه را به شورای پیشگیری از وقوع جرم جلب کرد و گفت: در این شورا موضوع زباله گردها مطرح شده و جزئیاتش باید از دادگستری پیگیری شود.

در ادامه طی صحبت تلفنی با مسئول دفتر رئیس دادگستری سبزوار، گزارشگر اسرارنامه به دفتر کل دادگستری ارجاع داده شد که وی عنوان کردند موضوع زباله گردی در خلال جلسه مطرح شده اما هیچ صحبتی در این رابطه انجام نشده است.

همچنین نظر به پیگیری های متعدد از جانب خبرنگار اسرارنامه مبنی بر پاسخگویی مسئولان در این زمینه، علیرغم هماهنگی های انجام شده توسط روابط عمومی ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی سبزوار و طی تماس های مکرر، دکتر فاطمه نوده رئیس مرکز بهداشت هیچ جوابی در خصوص پیگیری وضعیت بهداشتی زباله گردها ارائه نداد.

اخبار مرتبط