رفتن به بالا

بزرگترین مجموعه خبری غرب خراسان

تعداد اخبار امروز : 4 خبر


  • سه شنبه ۴ آذر ۱۳۹۹
  • الثلاثاء ۸ ربيع ثاني ۱۴۴۲
  • 2020 Tuesday 24 November

تنها رییس “زن” ادارات سبزوار، هفته پیش جای خود را به یک مدیر “مرد” داد تا سهم زنان سبزواری در عرصه مدیریتی شهر سبزوار به عدد صفر برسد. سالیان سال است که پست‌های کلیدی ناچیزی در مناصب مدیریتی به بانوان شهر سبزوار سپرده می شود که با تودیع مرضیه کسرایی فر از سمت ریاست بهزیستی […]

تنها رییس “زن” ادارات سبزوار، هفته پیش جای خود را به یک مدیر “مرد” داد تا سهم زنان سبزواری در عرصه مدیریتی شهر سبزوار به عدد صفر برسد.
سالیان سال است که پست‌های کلیدی ناچیزی در مناصب مدیریتی به بانوان شهر سبزوار سپرده می شود که با تودیع مرضیه کسرایی فر از سمت ریاست بهزیستی سبزوار جو مدیریتی سبزوار به طور کامل مردانه شد. صفر شدن مدیران زن رده بالای شهری در سبزوار در حالی در دولت دوازدهم اتفاق می افتد که این دولت با وعده های زیادی در جهت تحقق شایسته سالاری و رفع تبعیض در حوزه مدیریت زنان به روی کار آمد، دولتی که به گفته معاون اولش در چهارساله دوره اول خود نتوانسته به اهداف و آرمان‌های خود در مورد زنان دست پیدا کند!

سقف شیشه ای در عرصه مدیریتی زنان سبزواری

پدیده «عدم توفیق زنان در دستیابی به سطوح عالی مدیریت» را در اصطلاح «سقف شیشه ای» می گویند. این اصطلاح اولین بار در سال ۱۹۸۶، به وسیله مجله وال استریت ژورنال به کار رفت. مطالعات انجام شده نشان می دهد سقف شیشه ای، بسیاری از زنان را از بالا رفتن به سوی پست های مدیریتی باز می دارد؛ “سقف شیشه ای ” نگرش ها و تعصبات منفی است که مانع از آن می شود که زنان ورای یک سطح خاص در سلسله مراتب سازمانی بروند.
اینکه زنان سبزواری که نیمی از جمعیت این شهر را تشکیل می دهند و مدت هاست با ارتقای سطح دانش و توانمندی‌ها از ایفای صرف نقش‌های سنتی خود در جامعه خارج شده و در پی افزایش مشارکت در بخش‌های مختلف از جمله رده‌های تصمیم‌گیری و مدیریتی هستند، عملا از عرصه های مدیریت شهری و مناصب مهم و تاثیرگذار به حاشیه ای رانده می شوند و یا در پست های نمایشی و بدون کاربردی مانند مشاور رئیس منصوب می شوند نشان از وجود موانع ضمنی و نانوشته ای است که زنان سبزواری از صعود به مراتب عالی سازمانی، باز نگه می دارد و با راه یابی زنان به سطوح مختلف مدیریتی نیز، آنان را در سطحی غیراستراتژیک قرار می دهند.

شایسته سالاریِ مردانه

مسئله‌ای که با آن مواجه هستیم این که همواره شعار شایسته‌سالاری و نفی تبعیض داده که ما علاقه‌مندیم برابری را در به کارگیری ظرفیت‌های زنان و مردان اعمال کنیم اما در عمل شاهد آنیم که تنها مردان در زمره شایستگان قرار می‌گیرند ! زنان به عنوان بخش مهمی از جمعیت فعال و تاثیرگذار جامعه، در عرصه‌های مختلف، توانمندی‌هایشان را اثبات کرده‌اند، اما هنوز سهم آنان با وجود تمام شایستگی‌های علمی و اجرایی و نبود محدودیت‌های قانونی، در عرصه‌های مدیریتی و تصمیم‌سازی سبزوار بسیار اندک بوده و هم اکنون به صفر رسیده است.

کمیسیون ها، کمیته ها و پارلمان های نمایشی زنان

طی سال های اخیر شاهد تشکیل کمیسیون ها و پارلمان هایی به اسم زنان و البته بدون دغدغه در حوزه زنان، در سبزوار هستیم، جمع هایی که ( برای من به عنوان یک زن سبزواری) مشخص نیست افراد عضو در آن چگونه و با چه سازوکاری انتخاب شده اند، پارلمان ها و کمیسیون هایی که عمده فعالیتشان نمایشی و در مناسبت های خاص است و با توجه به نداشتن اساسنامه و چشم انداز مشخص و متخصص نبودن بیشتر اعضا و همچنین نداشتن دغدغه هایی در حوزه زنان از سوی این نهادها، هرگز نتوانسته اند به صورت تخصصی مشکلی از مشکلات زنان سبزواری را حل کنند.
شاید بد نباشد از تجربه خودم در برخورد با این جمع ها بگویم چندماه پیش برای یک پژوهش در حوزه زنان سبزواری از این دورهمی های که نام زنان سبزواری را بر پیشانی دارند، درخواست همکاری کردم، جالب است بدانید هیچ کدام (تا آنجایی که به من پاسخ دادند) سازوکار مشخصی جهت حمایت از پژوهش و تحقیقات در حوزه زنان سبزواری نداشتند. حال این سوال پیش می آید که واقعا هدف از تشکیل این جمع های بی هدف، هزینه بر و عمدتا ناکارآمد به اسم زنان سبزواری چیست؟ (خوشحال خواهم شد پس از این یادداشت گزارش عملکردی از این دورهمی ها منتشر شود)

کارنامه شکست خورده

حرف پایانی آنچه مسلم است، کارنامه نهادهای تصمیم گیرنده در سپردین مدیریت به زنان در سبزوار در سال های اخیر، یک کارنامه شکست‌خورده است. فاصله میان مطالبه‌ عمومی با آنچه در عالم واقع وجود دارد، کفه ترازو را به سمت سرخوردگی از تغییر سنگین می‌کند، تردیدی نیست در ساختار بروکراسی اداری شهرستان از ساخت مدیریت شهری و البته نگاه تبعیض آمیز، همه دست به دست هم داده‌اند تا زنان سبزواری از آنچه خواسته و سهم و حق‌شان است محروم بمانند.

نویسنده: الهه رامشینی

اخبار مرتبط