رفتن به بالا

بزرگترین مجموعه خبری غرب خراسان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۹
  • الخميس ۷ جماد ثاني ۱۴۴۲
  • 2021 Thursday 21 January

اغلب اندیشمندان علوم سیاسی مطبوعات را رکن چهارم دموکراسی می دانند و تحول در فناوری ارتباطات را انقلاب صنعتی چهارم. با گسترش اینترنت, مطبوعات و فعالیت رسانه ای دچار تحول اساسی شده و به واقع ایده “هر شهروند یک خبرنگار” جامه عمل پوشیده است. این امر به مرور زمان اثر خود را در روند دیوانسالاری […]

اغلب اندیشمندان علوم سیاسی مطبوعات را رکن چهارم دموکراسی می دانند و تحول در فناوری ارتباطات را انقلاب صنعتی چهارم. با گسترش اینترنت, مطبوعات و فعالیت رسانه ای دچار تحول اساسی شده و به واقع ایده “هر شهروند یک خبرنگار” جامه عمل پوشیده است. این امر به مرور زمان اثر خود را در روند دیوانسالاری محلی نیز نشان می دهد و چه بسا اثری بیش از روندهای نظارتی سنتی دارد.
قبل از دوران مدرن, امور محلی در ایران به اراده حاکم یا والی محلی بستگی داشت. بسیار اتفاق می افتاد که حکومت محلی به عنوان میراث از پدر به پسر می رسید و دارالحکومت یا پایتخت اساسا اطلاعی از وضعیت امور در مناطق پیرامونی نداشت; حتی اگر اطلاعی می داشت چندان توفیری نمی کرد زیرا اساسا الزامی به پاسخگویی حاکمان به رعیت وجود نداشت.
با شکل گیری حکومت مدرن (تقریبا از دوره رضاشاه), امور محلی با دیوانسالاری دولتی و متمرکز ساماندهی شد; این وضعیت با کمی جرح و تعدیل تا امروز ادامه یافته و سلسله مراتب روستا, دهستان, بخش, شهرستان, استان و پایتخت در قالب ادارات و دوایر حکومتی عینیت می یابد. در این سلسه مراتب امور محلی متاثر از قوانین, آیین نامه ها, اجرائیه ها و فرامینی است که به ترتیب از مرکز تا دورترین نقاط کشور ارسال می گردد. طبیعتا برای نظارت بر اجرای این موارد نیز کم و بیش همین مسیر طی می شود. بنابراین بدیهی است که مناطق دور از مرکز چه از نظر اجرایی و چه از لحاظ نظارتی کم و بیش مورد غفلت واقع شود.
در این فضا, رسانه ها و مطبوعات محلی می توانند به عنوان بازیگری قدرتمند در امور محلی نقش ایفا کنند. امروزه فناوری ارتباطات و شبکه های اجتماعی مجازی بسیاری از محدودیت های قبلی را در این زمینه کاهش داده است. یک شهروند عادی در دورترین نقاط ایران می تواند با همرسانی یک تصویر یا کلیپ در پیج شخصی خود, بالاترین مقام اجرایی کشور را به پاسخگویی وادارد. چه خوب است که طی سالهای اخیر در جای جای ایران و از جمله سبزوار و مناطق پیرامونی برخی از فعالین رسانه ای و اجتماعی سعی کرده اند با تشکیل مجموعه های خبری, این رویه را به صورت حرفه ای تر دنبال کنند و در پیشبرد امور محلی از جمله کارآمدی دیوانسالاری محلی اثرگذار باشند.
موفقیت رسانه ها در اثرگذاری بر دیوانسالاری محلی و بهبود وضعیت نیازمند مجموعه ای از شروط است که عبارتند از:
۱٫ صداقت و اعتبار محلی: خبرنگار یا رسانه ای می تواند اثرگذار باشد که در منطقه خود به عنوان بازیگری مستقل و صادق شناخته شود.
۲٫ افزایش ضریب نفوذ: هر اندازه شهروندان به امور محلی خود علاقمندتر باشند, بیشتر دغدغه بهبود اوضاع را داشته باشند و اخبار محلی را دنبال کنند, ضریب نفوذ رسانه ها بیشتر می شود.
۳٫ تشکیل کمپین رسانه ای: رسانه های محلی فارغ از علائق سیاسی, مذهبی و فرهنگی خود می توانند پیرامون امور محلی نوعی کمپین تشکیل داده و آن را به صورت متحد پیگیری کنند.
۴٫ استفاده از حربه “نام بردن و شرمسار کردن”: اگر ضریب نفوذ رسانه های محلی افزایش یابد, رسانه ها می توانند با اسم بردن از مسئول یا کارمند خاطی وی را شرمسار کنند. البته بدیهی است که خطا باید محرز و مطلق باشد.
۵٫ توجه به وضعیت اقتصادی خبرنگاران: استقلال خبرنگار/ رسانه بدون رفع دغدغه مالی امکان پذیر نیست. اگر ضریب نفوذ رسانه ای بالا باشد, تبلیغات می تواند درآمدزا بوده و به استقلال مالی رسانه کمک کند.
۶٫ استفاده از خبرنگاران افتخاری: هر شهروند و هر ارباب رجوع ادارات محلی در هر نقطه از شهرستان می تواند خبرنگار رسانه محلی باشد. برای این امر باید رسانه های محلی بادوام و مشهور شکل گیرند.
۷٫ پرهیز از ورود به تنش های قومی/ محلی: اعتبار رسانه به طور کلی به بی طرفی آن است. در مناطق پیرامونی قوم گرایی و محلی گرایی یکی از آسیب های این بیطرفی است.
۸٫ تمرکز بر امور محلی: رسانه محلی خوب رسانه ای است که در امور منطقه خود مرجع آگاهی محلی و حتی ملی باشد. برای مثال, رسانه سبزواری اغلب داده ها و اخبارش باید مربوط به غرب خراسان باشد.

در مجموع, مرور رسانه های محلی سبزوار و مناطق پیرامون نشان دهنده اثرگذاری آنها بر روند دیوانسالاری محلی است. با آموزش خبرنگاران, انعکاس وضعیت ادارات محلی و احساس مسئولیت شهروندان می توان دوایر حکومتی محلی را بیش از پیش پاسخگو و کارآمد کرد. چه بسا اثر این رسانه ها از صدها قانون, آیین نامه و تذکر بیشتر باشد.

سید احمد فاطمی نژاد، عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد

اخبار مرتبط