• امروز : پنج شنبه - ۶ اردیبهشت - ۱۴۰۳
  • برابر با : Thursday - 25 April - 2024

مروری بر اخبار

عنابستانی: مؤسسهٔ آبادانی، در پیشرفت سبزوار بسیار مؤثر بوده و باید الگو قرار گیرد ممنوعیت عرضه و مصرف تخم مرغ فاقد نشانه‌گذاری در مراکز عرضه پاسپورت ایرانی در میان ۱۰ پاسپورت آخر جهان عنابستانی: هرگز در انتصابات دخالت نکرده‌ام، اما مشورت داده‌ام و می‌دهم معادلۀ انتخابات در سبزوار کندی بهسازی محور سبزوار – بردسکن در حوزه سبزوار مروری بر ارقام فساد چای دبش نصب ۳۷ پنل خورشیدی برای مددجویان کمیته امداد بردسکن گامی فراتر از انتقاد بردارید! تلاش برای عدم ادغام دانشگاههای پیام نور جوین و جغتای هشدار وزش باد و بارش باران برای ۴ شهرستان غرب خراسان اضافه وزن ۳۱ درصد دانش آموزان غرب خراسان ورود فاضلاب شهرک صنعتی کاشمر به سفره آب زیرزمینی اجرای روزانه حدود ۱۰۰۰ مترمربع آسفالت درسطح شهر سبزوار اجرای سه نمایش آیینی غرب خراسان در همایش ملی سربداران نگاهی به ویژگی های امرای سربداری مخالفت عنابستانی با ایجاد استان جدید در تهران پرمصرف بودن ۷۰ درصد مشترکان آب روستایی سبزوار انتشار کتاب خاطرات اولین امام جمعه سبزوار/ روایت عبدوس از تکوین انقلاب اسلامی در سبزوار نگاهی به برخی شهرهای مدعی استان شدن

نگاهی به مراسم سرکاتل (کُتَل) سر کوه در دیار سربداران

  • کد خبر : 1003
  • 28 فروردین 1401 - 8:07

🔺نگاهی به مراسم سرکاتل (کُتَل) سر کوه در دیار سربداران

✍ محمدحسین داوطلب

🔹در ۶ شهرستان دیار سربداران، در گذشته چون ماه مبارک رمضان به نیمه می رسید، مردم از آن شب به عنوان شب کاتل یا کتل (به معنای کوه) یاد می‌کردند. در این شب زنان نوعی نان روغنی که متشکل از روغن حیوانی، سبزی مخصوص، ادویه، پیاز، گوشت قورمه بود را، تهیه می‌کردند.

🔹فلسفه این مراسم آن بود که معتقد بودند ماه رمضان مانند کوهی است که تا شب پانزدهم، نیم آن را (که سربالایی کوه بوده است) رفته‌اند و با این غذای مقوی، بقیه آن را که اتفاقا سرازیری کوه است، راحت‌تر طی خواهند کرد و از شب پانزدهم به بعد، به اصطلاح از کوه پایین می‌آمدند.

🔹بزرگترها که روزه می‌گرفتند، به مزاح به بچه‌های کوچک می‌گفتند که امشب می‌خواهیم به سر کوه برویم و چه کودکان ساده‌دلی که تا نیمه‌های شب، بیدار می‌ماندند تا با پدر و مادر خود به سر کوه بروند اما به دلیل کمی سن، عاقبت به خواب می‌رفتند.

🔹صبح‌ هنگام والدین به آنها می گفتند که خواب ماندید و شما را با خود نبردیم. پس از نان روغنی‌های مانده از شب به آنان می‌دادند و می گفتند که آنها را، از بالای کاتل آورده‌اند و این خردسالان به گریه از والدین خود قول می‌گرفتند که سال دیگر، آنها را نیز ببرند و کو تا سال بعد که آدمی به امید زنده است./ آوای فرید

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
🔰بزرگترین مجموعه خبری غرب خراسان

@asrsabzevar
🔹ارتباط با ما:
@asrsabzevar_admin
🔹آدرس ما در اینستاگرام:
https://instagram.com/_u/asr.sabzevar1

لینک کوتاه : https://asrsabzevar.ir/?p=1003

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 1در انتظار بررسی : 1انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.