• امروز : چهارشنبه - ۱۹ بهمن - ۱۴۰۱
  • برابر با : Wednesday - 8 February - 2023

مروری بر اخبار

دروغ پردازان چه کسانی هستند؟ جز حیرتم نیفزود آنچه نماینده غرب خراسان گفت آقای جبرائیلی!  همین ۴ قلم؛ یعنی داشتن یک زندگی عادی سبزوار، جزو ۳ مسیر ورود مسافران از خارج به داخل استان چیه؟ چیزی شده؟ چرا ساکتی؟! وجود ۶ هزار بیمار سرطانی در غرب خراسان پلاک‌های سرخ دستاورد چهار دهه جنجال‌های سیاسی و جناحی برای سبزوار چه بوده است؟ سبزوار، بازار آماده‌ای برای تولیدات شهر‌های دیگر ! استان شدن سبزوار به سود خراسان رضوی/ از استان جدید ضرر نمی‌کنید متکدیان غیربومی، بلای جان‌ کاشمر عنابستانی لغو پروازهای فرودگاه سبزوار را به گردن مسئولان پیشین انداخت!/ اختصاص اعتبار برای خرید دستگاه ایر استارتر استحصال خاویار در سبزوار با استفاده از شیوه جدید و بدون کشتن ماهی ثبت کم بازده ترین دوران فعالیت فرودگاه سبزوار در دولت رئیسی و نمایندگی عنابستانی و محبی❗️ مسئولان محترم! چه کار کنیم؟ چراغمان را کجا درست کنیم بهتر است؟ مناره فیروزآباد بردسکن، یادگار تاریخی سلجوقیان در کناره خرابه های شهر تاریخی ترشیز تهدید محبی علیه اروپایی ها: پشیمان می شوید رویکرد برنامه‌های دهه فجر باید امیدآفرینی باشد درباره بودجه پیشنهادی شهرداری ۱۴۰۲ سبزوار چه می‌دانیم؟

نگاهی به مراسم سرکاتل (کُتَل) سر کوه در دیار سربداران

  • کد خبر : 1003
  • 28 فروردین 1401 - 8:07

🔺نگاهی به مراسم سرکاتل (کُتَل) سر کوه در دیار سربداران

✍ محمدحسین داوطلب

🔹در ۶ شهرستان دیار سربداران، در گذشته چون ماه مبارک رمضان به نیمه می رسید، مردم از آن شب به عنوان شب کاتل یا کتل (به معنای کوه) یاد می‌کردند. در این شب زنان نوعی نان روغنی که متشکل از روغن حیوانی، سبزی مخصوص، ادویه، پیاز، گوشت قورمه بود را، تهیه می‌کردند.

🔹فلسفه این مراسم آن بود که معتقد بودند ماه رمضان مانند کوهی است که تا شب پانزدهم، نیم آن را (که سربالایی کوه بوده است) رفته‌اند و با این غذای مقوی، بقیه آن را که اتفاقا سرازیری کوه است، راحت‌تر طی خواهند کرد و از شب پانزدهم به بعد، به اصطلاح از کوه پایین می‌آمدند.

🔹بزرگترها که روزه می‌گرفتند، به مزاح به بچه‌های کوچک می‌گفتند که امشب می‌خواهیم به سر کوه برویم و چه کودکان ساده‌دلی که تا نیمه‌های شب، بیدار می‌ماندند تا با پدر و مادر خود به سر کوه بروند اما به دلیل کمی سن، عاقبت به خواب می‌رفتند.

🔹صبح‌ هنگام والدین به آنها می گفتند که خواب ماندید و شما را با خود نبردیم. پس از نان روغنی‌های مانده از شب به آنان می‌دادند و می گفتند که آنها را، از بالای کاتل آورده‌اند و این خردسالان به گریه از والدین خود قول می‌گرفتند که سال دیگر، آنها را نیز ببرند و کو تا سال بعد که آدمی به امید زنده است./ آوای فرید

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
🔰بزرگترین مجموعه خبری غرب خراسان

@asrsabzevar
🔹ارتباط با ما:
@asrsabzevar_admin
🔹آدرس ما در اینستاگرام:
https://instagram.com/_u/asr.sabzevar1

لینک کوتاه : https://asrsabzevar.ir/?p=1003

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 1در انتظار بررسی : 1انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.