• امروز : جمعه - ۱۱ اسفند - ۱۴۰۲
  • برابر با : Friday - 1 March - 2024

مروری بر اخبار

عنابستانی: مؤسسهٔ آبادانی، در پیشرفت سبزوار بسیار مؤثر بوده و باید الگو قرار گیرد ممنوعیت عرضه و مصرف تخم مرغ فاقد نشانه‌گذاری در مراکز عرضه پاسپورت ایرانی در میان ۱۰ پاسپورت آخر جهان عنابستانی: هرگز در انتصابات دخالت نکرده‌ام، اما مشورت داده‌ام و می‌دهم معادلۀ انتخابات در سبزوار کندی بهسازی محور سبزوار – بردسکن در حوزه سبزوار مروری بر ارقام فساد چای دبش نصب ۳۷ پنل خورشیدی برای مددجویان کمیته امداد بردسکن گامی فراتر از انتقاد بردارید! تلاش برای عدم ادغام دانشگاههای پیام نور جوین و جغتای هشدار وزش باد و بارش باران برای ۴ شهرستان غرب خراسان اضافه وزن ۳۱ درصد دانش آموزان غرب خراسان ورود فاضلاب شهرک صنعتی کاشمر به سفره آب زیرزمینی اجرای روزانه حدود ۱۰۰۰ مترمربع آسفالت درسطح شهر سبزوار اجرای سه نمایش آیینی غرب خراسان در همایش ملی سربداران نگاهی به ویژگی های امرای سربداری مخالفت عنابستانی با ایجاد استان جدید در تهران پرمصرف بودن ۷۰ درصد مشترکان آب روستایی سبزوار انتشار کتاب خاطرات اولین امام جمعه سبزوار/ روایت عبدوس از تکوین انقلاب اسلامی در سبزوار نگاهی به برخی شهرهای مدعی استان شدن

چراغمان را کجا درست کنیم بهتر است؟

  • کد خبر : 2943
  • 13 بهمن 1401 - 23:44

🔹آقای میم آن شب سر شام، شاید خودش هم متوجه نبود که چه جمله حکیمانه‌ای بر زبان آورده است؛ اما برای من، با اینکه با پیشنهاد و شیوه‌اش مخالف بودم، چکیده پژوهشی درباره ریشه گسترش فساد از نگاه مردم بود. اگرچه حضرت سعدی قرن‌ها پیش گفته است که:
اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی
برآورند غلامان او درخت از بیخ؛
ولی این ماجرایش کمی فرق دارد.

🔹سال‌ها پیش در یکی از جاده‌ها پلیس نگهم داشت. کنار زدم و ترمز دستی را کشیدم و پیاده شدم و گفتم: چه اتفاقی افتاده جناب؟ گفت مسافران پشتی کمربندهای‌شان را نبسته‌اند. گفتم نمی‌دانستم که کمربند صندلی پشتی هم اجباری است، چشم می‌بندیم. همین‌طورکه به من گوش می‌داد، دور ماشین چرخی زد و گفت: حالا اون کمربند هیچی! چراغ ترمز عقبت روشن نمی‌شه. گفتم: دست شما درد نکنه که گفتین! خبر نداشتم. اولین جایی که بشه درستش می‌کنم. گفت: همین‌جا درستش کن! گفتم من بلد نیستم. جلوتر توی شهر درست می‌کنم. با لحن ویژه‌ای که حالی‌ام کند این درست‌کردن با آن یکی درست‌کردن فرق دارد، گفت: کاری ندارد، همین‌جا درستش کن، و‌گرنه باید فلان قدر جریمه بدی! من دوباره تکرار کردم که بلد نیستم و راه افتادم سمت جایی که پلیس جریمه می‌نوشت. همین‌طورکه داشتم می‌رفتم، زیر لب گفت: عجب خنگیه/ خریه (چون این دو کلمه هم از نظر معنای مد‌نظر آن جناب و هم از نظر آوایی به هم شبیه بود، درست متوجه نشدم کدام یکی را به کار برد).

🔹برگشتم و گفتم: جناب از همان اول متوجه منظورتان شدم (البته معلوم است که از همان اول متوجه منظورش نشده بودم)، ترجیح می‌دهم جریمه بدهم. جریمه را دادم و راه افتادیم تا رسیدیم روستا.

🔹شبی میهمان آقای میم بودیم و با افتخار ماجرا را تعریف کردم. او به دقت به ماجرای من گوش کرد و بعد فکری کرد و گفت: من در چنین موقعیتی ترجیح می‌دهم چراغ را همان‌جا درست کنم. گفتم چرا؟

🔹گفت این پول به او و امثال او برسد بهتر و عادلانه‌تر است تا جمع شود و چند هزار میلیارد شود و بعد یکی قلمبه بردارد و ببرد. فکر می‌کنم همان روزها یکی از اختلاس‌های بزرگ رو شده بود و پرونده پر سر و صدایش خبری شده بود. می‌دانستم که احتمالا این پول جای دیگری می‌رود و آن پول از جای دیگری می‌رود. سعی هم کردم توضیح بدهم؛ اما حرف او این بود که این چند هزار میلیارد هم بالاخره یک جوری تأمین شده است. فکر کردم، در حرف او هم منطقی نهفته بود که درست است واقعیت را ساده‌تر می‌کرد و بسیاری از پیچیدگی‌ها را نمی‌دید؛ اما با همان تصویرسازی ساده فکر می‌کرد اگر ما چراغ‌های‌مان را همان‌جا درست کنیم و این چند هزار میلیارد مثلا بین ۱۰ هزار کارمند دولت توزیع ‌شود، خیلی عادلانه‌تر از آن است که این مبلغ به یک یا چند نفر برسد.

🔹روشن است که از منظر اقتصادی با این منطق نمی‌شود با فساد و اختلاس و رشوه مواجه شد؛ اما از منظر روان‌شناسی اجتماعی اهمیتش زیاد است. وقتی پرونده اختلاسگران بزرگ و مفاسد مرتبط با چهره‌های سیاسی ماه‌ها و سال‌ها طول می‌کشد؛ اما سر و ته پرونده جوان معترض از بازداشت تا اجرای شدیدترین حکم یک ماه طول می‌کشد، طبیعی است که مردم مقایسه کنند و در این روند مشکلی ببینند. تأثیر اقتصادی چنین رسیدگی‌هایی این است که -دست‌کم- تخلف‌ها و فسادهای کوچک را اخلاقی جلوه می‌دهد. هم او که دستی در این تخلف‌ها دارد و هم او که مجبور است چراغ ماشینش را همان‌جا درست کند، وضعیت خود را با مفاسد بزرگ مقایسه می‌کنند و کار خودشان را غیراخلاقی نمی‌یابند. تأثیر سیاسی چنین رسیدگی‌هایی هم که روشن است و چه‌بسا بخشی از مشکلی که دولت الان با آن روبه‌رو است، نتیجه چنین رسیدگی‌هایی است، برای اینکه مجازات شدید یک نفر، فقط مجازات یک نفر نیست، مجازات گروهی بزرگ‌تر از مرتبطان با مجازات‌شونده است که هرگز فراموش نمی‌کنند چه بر سرشان آمده است و مجازات‌کنندگان به‌تدریج شبکه بزرگی از آدم‌هایی می‌سازند که احساس می‌کنند در حقشان بی‌عدالتی بزرگی صورت گرفته است.

🔹دریافت و خوانش مردم از رسیدگی‌های قضائی همانی نیست که رسیدگی‌کنندگان دارند. آنان هم از رسیدگی به اختلاس‌ها و مفاسد وابستگان به دستگاه‌ها و هم از رسیدگی به پرونده‌های این روزهای جوانان و نوجوانان معترض خوانش ویژه خود را دارند. / روزنامه شرق

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
🔰به روز ترین مجموعه خبری غرب خراسان

@asrsabzevar

لینک کوتاه : https://asrsabzevar.ir/?p=2943
  • نویسنده : علی‌اصغر سیدآبادی

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.